فنی مهندسی و علمی

شاهرخ فرید فرزند سرزمین باستانی دره شهر،لیسانس مهندسی مکانیکـ شاغل شيشه و گاز

ديروز بد ديگران را فراموش كردم كه به فرداي نيك خويش برسم!!!!               
تيغ بران گر بدستت داد چرخ روزگار ^^^ هرچه میخواهی ببر اما مبر نان کسی
مي شود از معصومیت ديگران بالا رفت. مي توان جار زد و عيب جويي کرد. مي توان تهمت زد و نان بريد. امروز مي گذرد. فردا هم نيز مي گذرد. اما شايد فرصتي نيابي تا از آه آن ستمديده اي که بواسطه هر آنچه در چنته داشتي و نانش را بريدي رهايي يابي.
امروز تو با زمين و زمان همدست شو.بگو.بخند. اما خدا در همين نزديکي است...
پست و مقام اگر ماندني بود به تو نمي رسيد. خدايي که خودش رزق و روزي مورچه سياهي که در ته چاهي زير تخته سنگ سياهي پنهان است به لطف و کرمش مي رساند... رزق و روزي آناني که تو در ظاهر نانشان را بريده اي را مي رساند... امروز دنيا به کام تو بود و هر آنچه خواستي کردي. مي توانستي نکني... نان کسي را نبري... بريدي...کردي...
مطمئن باش که:
آتش افروز بود برق نگاهي گاهي
ناله اي مي شکند پشت سپاهي گاهي
دوستي نصايح خوبي مي کرد. خويشتن دار بود. عليرغم اينکه ميتوانست هم نان ببرد و هم پرده عصمت بندگاني از خدا را به سبب گناه فاحش بدرد ، اما چنين نکرد. صبر کرد و به خدا توکل...
زمان در گذر است و عمر ما آفتاب تموز. اما...
کاش روياهايمان يکدم حقيقت مي شدند
تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند
سادگي ، مهر و وفا قانون انسان بودن است
کاش قانونهايمان يکدم رعايت مي شدند
اشکهاي همدلي از روي مکر است و فريب
کاش گاهي چشمهامان با صداقت مي شدند
گاهي از غم مي شود ويران دل ما ، کاشکي
بين دلها غصه ها ، مردانه قسمت مي شدند
------------------
مي بخور منبر بسوزان مردم آزاري مكن...
مردي نبود فتاده را پاي زدن
گر دست فتاده‌اي بگيري مردي
من از روييدن خار سر ديوار دانستم
كه ناكس ،‌ كس نمي‌گردد بدين بالانشستنها
تيغ بران گر بدستت داد چرخ روزگار
هرچه مي خواهي ببر اما نبر نان کسي
------------------
اما بزرگان چه خوش گفته اند که:
يکروز رسيد غمي به اندازه کوه
يکروز رسيد نشاط اندازه دشت
افسانه زندگي چنين است عزيز
در سايه کوه بايد از دشت گذشت