فنی مهندسی و علمی

به نام هستی هستها

مقدمه

در جهت اطلاع رسانی به افراد کتابهای گوناگون به رشته تحریر در آمده و نیز سایتهای زیادی به زبان فارسی و انگلیسی راه اندازی شده است که میتوان با مراجعه به آنها با روشهای درمانی روز دنیا آشنا گردید.

در این تحقیق با راهنمایی استاد گرامی به دلیل زیاد بودن رشته های ورزشی و نیز آسیبهای زیادی که در رشته ها وجود دارد به دنبال آسیب گوش در رشته ورزشی کشتی رهنمون شدم.

برای بررسی هر آسیب ابتدا باید عضو آسیب دیده را به طور کامل از لحاظ آناتومی و ساختار کلی و نیز محل استقرار در بدن . چگونگی عملکرد به طور کامل مورد بررسی قرار داد سپس در مورد انواع آسیب دیدگی هایی که امکان وقوع آن شایعتر است به مطالعه و تفحص پرداخت.

در اینجا ما ابتدا  گوش را به سه بخش بیرونی . میانی و داخلی تقسیم نموده و تک تک اجزای آن را  با چگونگی عملکرد آنها نام برده ایم. در بخش بعدی در مورد واحدهای عملکردی گوش و فیزیوتراپی در هنگام شنوایی پرداخته ایم.

در ادامه به بیماری های شایع در گوش و آسیبهایی که در هنگام ورزش کشتی و عوامل بوجود آمدن آنها پرداخته ایم.

فهرست

1-     گوش خارجي . گوش مياني . گوش داخلي اجزا و عمكرد آنها

2-     شروع پيدايش حس شنوايي

3-     واحد هاي عملكردي گوش

4-     فيزيوتراپي شنوايي

5-     صدايي كه ما ميشنويم

6-     آسيب هاي گوش

7-     گوش كلم پيچ

8-     بيماري ها ي گوش ( علل و درمان آن)

دیدکلی

گوش از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است. امواج صوتی مراحل مختلفی را درون گوش طی می‌کنند تا به اعصاب شنوایی تبدیل شوند. هر کدام از اجزای گوش درونی را این امواج تاثیر گذاشته (تقویت، جمع آوری ، تغییر فرکانس ، انتقال و...) و به اعصاب شنوایی می‌رسند. ساختمان گوش از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است.

گوش خارجی

گوش خارجی امواج صوتی را جمع آوری و متمرکز می‌سازد و از دو قسمت تشکیل شده است.

لاله گوش

لاله گوش در غالب حیوانات متحرک است، و برای جمع کردن و هدایت امواج صوتی و تشخیص جهت صدا بکار می‌رود، ممکن است به طرف منبع صورت متوجه شود. در انسان لاله گوش بی‌حرکت است ولی تا اندازه‌ای جهت صوت را می‌تواند تشخیص دهد.

مجرای گوش خارجی

مجرای گوش خارجی لوله‌ایست که تقریبا 2 تا 3 سانتیمتر طول دارد و در حدود یک سانتیمتر مکعب حجم دارد و به پرده صماخ ختم می‌شود. ارتعاشات صوتی تا قسمت انتهایی این لوله بوسیله هوا منتقل شده ، پس از آن بوسیله محیطهای جامد و مایع به گوش میانی انتشار می‌یابد.

پرده صماخ

پرده صماخ غشایی است که بوسیله اصوات با فرکانسهای مختلف مرتعش می‌شود. درجه کشش آن از محیط به طرف مرکز تدریجا زیاد شده و به همین علت است که هر قسمت از این پرده بوسیله فرکانس معینی مرتعش می‌شود.

 گوش میانی

گوش میانی امواج را تقویت و منتقل می‌کند. گوش میانی در حفره استخوانی موسوم به صندوق تمپان (Caisse De Tympan) قرار دارد و بوسیله شیپور استاش (Trompand Eustache) به حلق می‌رسد. ارتعاشات هوا که از گوش خارجی به پرده صماخ می‌رسد بوسیله چهار استخوان کوچک که یکی پس از دیگری متکی بهم مفصل شده است، به گوش داخلی منتقل می‌گردد. این چهار استخوان بر حسب شکلی که دارند شامل چکشی ، سندانی ، عدسی و رکابی است. وظیفه آنها کم کردن دامنه ارتعاشات و در نتیجه افزایش تغییرات فشار است.

پنجره بیضی

استخوان چکشی به پرده صماخ و استخوان رکابی به پنجره بیضی (Ovale) ختم می‌شود که سطح آن 4 مرتبه از پرده صماخ کوچکتر است. چون سطح صماخ 14 مرتبه از سطح بیضی بزرگتر است لذا فشار در پنجره بیضی 14 مرتبه زیاد می‌گردد. این بهترین وسیله‌ای است که می‌توان انرژی ارتعاشی یک محیط با وزن مخصوص کم را (هوا) به محیطی با وزن مخصوص زیاد منتقل نمود.

پنجره گرد

در گوش میانی ، پنجره دیگری وجود دارد که به پنجره گرد (Round) مرسوم است. پنجره گرد و پنجره بیضی حد فاصل بین گوش داخلی و میانی است. پنجره بیضی ارتعاشاتی را که به پرده صماخ می‌رسد از طریق استخوانهای گوش میانی به گوش داخلی منتقل می‌کند و پنجره گرد سبب می‌شود مایع گوش داخلی که در محفظه غیر قابل ارتعاشی قرار دارد، بتواند مرتعش شود.

گوش داخلی امواج منتقل شده از گوش میانی را دریافت و آن را به امواج شنوایی تبدیل می‌کند. گوش داخلی اصلی‌ترین قسمت گوش است و از چندین قسمت تشکیل شده است.

·         مجاری نیم حلقوی: در ساختمان گوش سه مجرای نیم حلقوی واقع شده است که برای حفظ تعادل بدن در فضا بکار می‌رود و در امر شنیدن تاثیر ندارد.

·         کیسه اوتریکول و ساکول: مجاری نیم حلقوی بالای کیسه‌ای بنام اوتریکول قرار گرفته‌اند (Utricule) ، که بوسیله مجرایی به یک کیسه کوچکتر مرسوم به ساکول (Saccule) وصل می‌شود.

حلزون

در زیر مجاری نیم حلقوی ، حلزون (Limacon) قرار گرفته که حفره‌ای پیچیده به شکل حلزون است و بوسیله دریچه بیضی به گوش میانی مربوط می‌شود. تعداد حلقه‌های این مارپیچ 2.5 ، طولش 38 میلیمتر و قطر قاعده آن در حدود 3.3 میلیمتر است. حلزون از مایعی پر شده و بوسیله دو پنجره بوسیله غشای مسدود به صندوق تمپان ارتباط دارد. یکی پنجره بیضی که ارتعاشات را دریافت می‌کند و دیگری پنجره گرد بوده و عمل آن این است که به مایعی که در حلزون قرار دارد، امکان ارتعاش می‌دهد.

·         مجرای حلزونی:در وسط حلزون مجرای حلزونی قرار دارد که به ساکول معروف است.

·         غشا بازیلر:حفره حلزون بوسیله جدار طولی به نام غشا بازیلر به دو قسمت تقسیم می‌شود.

 اندام کورتی

روی غشا بازیلر مجموعه‌ای مرسوم به اندام کورتی (Corti) یا عضو کورتی قرار گرفته است. تعداد اندام کورتی از قاعده حلزون به طرف راس آن بتدریج افزایش می‌یابد.

تونل کورتی

عضو کورتی از یک سلسله سلولهایی به شکل میله که راس آنها دو به دو و مجاور هم قرار دارد، تشکیل می‌شود. بدین طریق مجرایی با مقطع مثلثی شکل را محدود می‌سازد که به تونل کورتی معروف است.

یک سر میله روی غشا بازیلر تکیه داشته و سر دیگر آن آزاد است. لذا هر میله می‌تواند در داخل آندولنف (مایع مجرای حلزونی) حرکت آزاد داشته باشد. روی دو طرف تونل کورتی سلولهای مژه‌دار شنوایی قرار دارند که انشعابات نهایی عصب شنوایی به آنها منتهی می‌گردد، و می‌توان شروع حس شنوایی را از این ناحیه دانست.

واحد های عملکردی گوش

·         گوش (Ear) از دو واحد عملکردی تشکیل شده است، دستگاه شنوایی به شنوایی و بخش تعادلی به موقعیت و تعادل اختصاص یافته است.

·         اجزای تشریحی دستگاه شنوایی عبارتنداز: گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی.

o        گوش خارجی تشکیل شده است از لاله گوش و مجرای شنوایی خارجی.

o        گوش میانی از غشای صماخی ، لوله شنوایی (استاش) و سه استخوانچه شنوایی تشکیل می‌شود.

o        گوش داخلی حاوی لابیرنت غشایی ، دهلیز (که حاوی اوتریکول و ساکول است). مجاری نیم دایره و حلزون ( که حاوی اندام مارپیچی کرتی است) می‌باشد.

·         امواج صوتی از طریق ردیف لرزشهایی که در گوش خارجی و غشای صماخی شروع می‌شود. و از طریق استخوانهای گوش به گوش داخلی پیشروی می‌کنند و به اندام مارپیچی می‌رسند. جابجایی مژه‌های سلولهای مژه دار در اندام مارپیچی ، پتانسیلهای گیرنده تولید می‌کنند که در نهایت منجر به تولید تکانه‌های عصبی در عصب حلزونی می‌شود. این تاثیرات از طریق مسیرهای شنوایی به ناحیه شنوایی لوب گیجگاهی برده می‌شوند.

ساختار پرده صماخ

گوش میانی ، محفظه کوچکی بین غشای صماخی و گوش داخلی است که از حفره صماخی تشکیل شده و حاوی استخوانهای گوش است. پرده صماخی که عموما طبل گوش نامیده می‌شود، از بخش بین گوش خارجی و گوش میانی تشکیل شده است. این غشا لایه نازکی از بافت فیبری است که توسط پوست به خارج گسترش می‌یابد و به غشای مخاطی که گوش میانی را می‌پوشاند به طرف داخل ، ادامه می‌یابد.

بین سطح خارجی مقعر و سطح داخلی محدب ، یک لایه مدور شعاعی از رشته‌هایی است که کشش سفت انعطاف پذیری را به غشاء می‌دهد. غشای صماخی به حلقه استخوانی می‌پیوندد و همین حالت سبب می‌شود که در پاسخ به امواج صوتی ورودی کانال گوش خارجی دچار لرزش می‌شود. غشای صماخی به وسیله رگهای خونی و پایانه‌های عصبی احاطه می‌شود. بنابراین سوراخ شدگی طبل گوش ، معمولا خونریزی و درد زیادی را تولید می‌کند.

حفره صماخی (Tympanic Cavity)

حفره صماخی یا حفره گوش میانی ، یک فضای باریک نامنظم شده و پر از هوا در استخوان گیجگاهی است. این حفره بطور جانبی از کانال گوش خارجی بوسیله غشای صماخی و از سمت داخلی بوسیله دایره استخوانی که دو روزنه به نام پنجره بیضی (Oval Window) و پنجره گرد (Round Window) دارد. جدا شده است. یک روزنه دیواره خلفی حفره با "غار صماخی" وجود دارد که به محفظه‌ای منتهی می‌شود که بوسیله سلولهای هوایی کوچک زاویه ماستوئید ، ادامه یافته است.
وقتی عفونت گوش داخلی از میان غار ماستوئید به سلولهای ماستوئید پیشرفت می‌کنند، ممکن است بیماری ماستوئیدیت ایجاد شود. در دیواره قدامی حفره صماخی ، لوله شنوایی یا لوله استاش قرار دارد که وظیفه اصلی آن حفظ فشار متعادل در هر دو طرف پرده صماخی بوسیله اجازه دادن به عبور هوا از حفره بینی به گوش میانی است.

استخوانچه‌های گوش

سه استخوانچه گوش میانی ، زنجیره‌ای از اهرمها هستند که از پرده صماخ تا گوش داخلی ، کشیده شده‌اند. این مجموعه اهرمی امواج صوت را از گوش خارجی به گوش داخلی انتقال می‌دهد. استخوانهای ریز قابل حرکت از خارج به داخل گوش عبارتند از: چکشی (malleus) - سندانی (incus) - و رکابی (Stapes). استخوانهای گوش ، کوچکترین استخوانهای بدن هستند و استخوانهای رکابی کوچکترین آنهاست. استخوانهای شنوای در یکجا نگهداشته می‌شوند و بوسیله رباط بهم متصل هستند. ماهیچه کشنده صماخی و کشنده رکابی نیز توسط رباط به استخوانهای گوش متصل شده‌اند.

ماهیچه کشنده صماخی به دسته استخوان چکشی متصل می‌شود. وقتی که این عضله منقبض می‌شود، استخوان چکشی را به داخل می‌کشد، بر کشش پرده صماخ می‌افزاید و در عوض از دامنه ارتعاش انتقال یافته از میان زنجیره به استخوانچه‌های شنوایی می‌کاهد. عضله کشنده رکابی به گردن استخوان رکابی متصل می‌شود و انقباض آن صفحه پایی (foot plate) استخوان رکابی را می‌کشد و از دامنه ارتعاش در پنجره بیضی می‌کاهد.

·         امواج صوتی ، امواج فشاری هستند که به گوش خارجی وارد می‌شوند و پس از عبور از مجرای گوش خارجی ، به غشای صماخی می‌رسند.

 ·         مولکولهای هوای تحت فشار باعث لرزش پرده صماخی می‌شوند. صداهای با فرکانس کم ، لرزشهای آهسته تولید می‌کنند و امواج با فرکانس زیاد ، لرزش سریع تولید می‌کنند. لرزشها ، استخوان چکشی را در طرف دیگر غشاء وادار به حرکت می‌کنند.

·         دسته استخوان چکشی که به استخوان سندانی متصل شده است، باعث ارتعاش آن می‌شود.

·         حرکت لرزش استخوان سندانی ، رکابی را در هنگامی که به داخل و خارج حلزون در سوراخ بیضی حرکت می‌کند. به نوسان وا می‌دارد.

·         امواج صوتی که از طریق سوراخ بیضی به گوش داخلی می‌رسند. تغییرات فشاری که مایع پری لنف ناودان دهلیزی را می‌لرزاند، شروع می‌کنند.

·         لرزشهای پری لنف از غشای دهلیزی به آندولنف مجرای حلزونی و در بالا تا نردبان دهلیزی و در پایین تا نردبان صماخی انتقال می‌یابند. لرزشهایی که به غشاء قاعده‌ای منتقل می‌شوند، باعث موج‌دار شدن غشاء می‌شوند.

·         سلولهای مژه‌دار گیرنده اندامهای مارپیچی در گوش داخلی خم می‌شوند. این عمل باعث می‌شود که در آنها پتانسیل گیرنده مولد تولید شود. این پتانسیلهای مولد ، عصب حلزونی را برای تولید پتانسیلهای عمل تحریک می‌کنند. وقتی که مژه‌ها در جهت جسم قاعده‌ای (محور حساسیت) جابجا می‌شوند، سلولهای مژه‌دار را تحریک می‌کنند. وقتی که مژه‌ها در جهت دور شدن از جسم قاعده‌ای جابجا می‌شوند، سلولهای مژه‌دار ، مهار می‌شوند.

تکانه‌های عصبی در طول شاخه حلزونی عصب دهلیزی - حلزونی برده می‌شوند، این رشته‌ها ، مسیرهای شنوایی را در دستگاه عصبی مرکزی که در ناحیه شنوایی لوب گیجگاهی قشر مخ قرار دارد، فعال می‌کند و این منطقه همان جایی است که اصوات متناسب درک می‌شوند.

صداهایی که ما می‌شنویم

گوش انسان به طور معمول به فرکانسهایی از حدود 30 - 20000 هرتز (دور در ثانیه) پاسخ می‌دهد، اما تعدادی از مردم می‌توانند مخصوصا در سالهای جوانی ، فرکانسهایی از حدود 16 - 30000 هرتز را بشنوند (تعدادی از حیوانات به ویژه خفاشها و سگ می‌توانند فرکانسهایی بسیار بالاتر را نیز بشنوند.). توانای شنوایی از زمان کودکی به صورت مداوم کاهش می‌یابد. این کاهش احتمالا به به این علت است که غشاء پایه موجود در گوش داخلی ، مقداری از انعطاف پذیری خود را از دست می‌دهد. علاوه بر این ممکن است که رسوبات مضر کلسیم (Ca) نیز تشکیل شود که سلولهای مژه‌دار شروع به تحلیل رفتن کنند.

آسیب گوش به طول مدتی که گوش در معرض صدا قرار می‌گیرد و همچنین میزان دسی بل صدا ، بستگی دارد. جالب این است که هنگامی که امکان بروز ناهنجاری شنوایی هنگام شنیدن صداهای ناخوشایند بیشتر است. احتمالا دلیل اینکه نوازندگان کمتر از حد انتظار دچار نارسایی شنوایی می‌شوند، نیز همین است. اما بطور کلی صدا یک محرک تنش‌زا است که رگهای خونی را منقبض می‌کند، به بافت گوش آسیب می‌رساند، اکسیژن و مواد مغذی گوش را کاهش می دهد.

 آسیبهای گوش

 آسیبهای گوش ممکن است شامل:

• کوفتگی
• پارگی توسط یک وسیله تیز
• آسیب به پرده صماخ یا گوش داخلی باشد
• عدم گرم کردن گوش توسط ورزشکار
•  نوع گوش ورزشکار (نرم . خشک )
•  براثر اعمال تکنیک بر روی حریف و درگیری گوش در حین اجرای تکنیک
•  گوش گل کلمی ناشی از کوفتگی های مکرر همراه با خونریزی بافتهای نرم بوجود میآید در این آسیب بافتهای نرم زیر پوست و کف غضروف گوش به طور دائم ضخیم شده و هیچ درمانی برای این وضعیت وجود ندارد فقط جلوگیری مفید است .

 قسمتهای درگیر بدن:

• پوست گوش
• غضروف گوش
• لایه غشایی نازک بین غضروف و پوست
• اعصاب عروق خونی و بافت همبند
• بخشهایی از گوش داخلی – پرده صماخ . گوش میانی و گوش داخلی

علائم ونشانه های آسیب:

• کوفتگی و پارگی: درد . تورم . خونریزی و تورم پوست اطراف گوش
• آسیب داخلی: اختلال در شنوایی . احساس زنگ زدن در داخل گوش . عدم تعادل ای خونریزی از پرده صماخ پاره شده

علل بوجود آورنده:

• ضربه مستقیم به گوش
• داخل شدن اتفاقی یک جسم تیز به گوش
• تغییرات ناگهانی و شدید در فشار(در ورزشهای آبی مانند : شیرجه و غواصی ...)

ازجمله شایعترین آسیبهای گوش در میان ورزشکاران رشته های کشتی و بوکس

 آسیب گوش کلم پیچ (cauliflower injuries  ) است که بر اثر عواملی که در  ذکر میشود از دیدگاه اساتید با تجربه این رشته ها بخصوص مربیان کشتی میتوان اشاره نمود.

     اما آیسب گوش کلم پیچ از نظر متخصصین چیست؟ What is Cauliflower Ear?

آيا شما اشخاصي را كه گوششان خميده و شكسته است را ديده ايد ؟

اين افراد ممكن است گوش كلم پيچ داشته باشند. اين اسم مطمئنا خنده دار است اجازه بدهيد بيشتر در مورد آن بدانيم:

گوش كلم پيچ يك بد فرمي اكتسابي گوش خارجي است كه در كشتي گيران و بوكسورها بطور ويژه به آن آسيب پذيرند.اين شرايط خودش نتيجه عدم درمان يا درمان ضعيف خونريزي گوش ميباشد.

علائم بوجود آمدن آسيب:

• آسيب گوش موجب دردي زق زق كنان ميشود كه بعد از حادثه ادامه مي يابد.
• امكان شكستگي غضروف.
• تورم كه گرماي موضعي و نرمي به دنبال گسترش خونريزي بعد از چند ساعت ايجاد ميشود كه ايتدا بين غضروف و پوستي كه آن را مي پوشاند با چشم غير مسلح قابل مشاهده است.
• سفت شدن بافت و رشد بافت فيبروزه در حدود 14 روز .
• در نتيجه جرم كلوئيد . رشد غضروف جديد . بدفرمي گوش خارجي به وسيله چروكيدن . ضخيم شدن و انقباض پوست در نقطه آسيب ديده خاص(ويژه) ميشود.

براي پيشگيري از گوش كلم پيچ ابتدا بايد از خونريزي حاد با استفاده از بسته هاي يخ و بانداژ فشاري درمان شود.كشيدن تورم چندين فشار با كاربرد و تغييرات متوالي يك پوشش فشاري ممكن است مورد نياز باشد.

كمكهاي تدريجي ورزشي مربي ( دانشگاه كاروليناي شمالي آمريكا )

با وجود حركات پرتابي پيشرونده شديد آسيب ها در جهان كشتي غير معمول نيستند . حتي آسيب هاي مشخصي وجود دارد كه با ضربه مستقيمي كه روي تشك پرتاب ميشوند ايجاد ميشود . چنين آسيبي بدون شك گوش كلم پيچ است. اين ضربه مستقيم موجب آسيب بافت غضروفي گوش خارجي ميشود.

اين غضروف به اكسيژن و مواد مغذي كه بوسيله خون حمل ميشود نياز دارد . يك پارگي. خونريزي شديد يا لخته خون ميتواند جريان خون را سد كند . اگر اين اتفاق بيافتد غضروف ميميرد بدون غضروف سفتي و شكل گوش نميتواند حفظ شود.اگر اين آسيب بدون توجه رها شود ممكن است به بدفرمي دائمي منجر شود و امكان كر شدن نيز وجود دارد.

گوش كلم پيچ زماني ايجاد ميشود كه يك ضربه مستقيم به هر نقطه از گوش ورزشكار وارد شود . نيروي پيچشي بكار گرفته شده در گوش ممكن است همچنين باعث ايجاد واكنشهاي يكساني در بدن شود. اين آسيب باعث كشيده شدن پوست ميشود يا پوست از بافت غضروفي گوش جدا ميشود وقتي اين آسيب رخ ميدهد پاسخ هاي بيولوژيكي اين ضايعه اين است كه جريان خون اين محلافزايش مي يابد . يك تاول ورم مانندزير پوست آن ايجاد ميشود. اين ورم با لمس قابل تشخيص است و ممكن است دردي در ورزشكار ايجاد شود.

گرچه بخش خارجي گوش معمول ترين مكان براي اين آسيب است ممكن است  تورم و تجمع به همان حالت در  داخل گوش دروني ايجاد شود. با ايجائ تورم ممكن است توانايي ورزشكاران براي شنيدن يا تعادل ورزشكاران را در تستهاي ويژه اي اريابي كنند تا كمك و تعيين كنند كه چه روشي براي مراقبت از آن لازم است .

در همه موارد وقتي گوش كلم پيچ متورم ميشود و عمق پوست تحريك شده قرمز و قابل توجه باشد ورزشكار بايدبه يك پزشك مراجعه كند .

درمان :

• در مان فوري ايجاب ميكند كه كيسه يخ و فشار مستقيم را بكار ببريم.
• پزشک خون بین پوست و غضروف را در صورت نیاز می کشد . با ادامه تورم با برشهای کوچکی میتوان ازایجاد گوش گل کلمی جلو گیری کرد .
• از بسته های یخ گرم جهت تسکین ناراحتی استفاده میشود.
• در حالی که سر به اندازه 2 بالش بالاترقرار دارد بخوابید تا علائم فروکش کند.
• بانداژ برجسته و کشم دار اغلب گوش مصدوم را راحت و محافظت می کند.
• به كار بردن فشار مستقيم مداوم به دو بافت اجازه ميدهد كه دوباره به هم متصل شوند.
• پزشك ممكن است احساس كند كه يك ماده ضد عفوني كننده ( آنتي باكتريال )براي قرار دادن روي گوش ورزشكار لازم است.

شما شايد تعجب كنيد كه براي پيشگيري كردن از گل كلمي شدن گوش هيچ راهي نباشد. استفاده از يك كلاه محافظ در هنگام ورزش بخصوص ورزشهاي برخوردي يك ضرورت است. كلاه محافظ علاوه بر اينكه از پيشرفت گل كلمي شدن گوش جلوگيري ميكند قاذر است سر فرد را از آسيبهاي جدي حفظ كند .

كليد بهبودي و برگشت اين آسيب حفظ فشار مستقيم بعد از دفع همه مايعات است اين فرآيند ميتواند از طريق داخل كردن يك گلوله پشمي خشك شده به گوش و يا از طريق بكار بردن بريس كالوديون ( يك چسب موضعي است كه به طور مستقيم روي پوست قرار مي گيرد)صورت گيرد.

 هم يك پزشك وهم يك مربي ميتواند يك بريس كه بوسيله گاز استريل و كالوديون ساخته ميشود را بكار ببرند.

اگر از اين آسيب مراقبت نشود منجر به آسيب دائمي يا بد شكلي ميشود. زماني كه ماعي سخت شود يا از بين برود بافت غضروفي گوش فقط با جراحي قابل درمان است.مشكلات

 اين آسيب فقط زمان در گوش مشاهده ميشود كه بافت به داخل كانال گوش رشد كند كه باعث كاهش ميزان شنوايي ميشود كه انجام ميشده است (  شنوايي فرد نسبت به قبل كاهش مي يابد ) به غير از شنوايي تنها مشكل اين آسيب ظاهر و زيبايي گوش است.

بیماریهای گوش ) علل و درمان آنها(

شرح بیماری

پارگی‌ پرده گوش عبارت‌ است‌ از پاره‌ شدن‌ پرده‌ نازک‌ گوش‌ که‌ قسمت‌های‌ داخلی‌تر گوش‌ را از گوش‌ خارجی‌ جدا می‌کند.

علایم‌ شایع‌

·         درد ناگهانی‌ درگوش‌

·         ناشنوایی‌ نسبی‌

·         خونریزی‌ یا ترشح‌ از گوش‌. ترشح‌ گوش‌ ممکن‌ است‌ در عرض‌ 48-24 ساعت‌ پس‌ از پارگی‌، شبیه‌ چرک‌ شود.

·         وزوز گوش‌

·         سرگیجه‌

علل‌

·         پاره‌ شدن‌ پرده‌ گوش‌ به‌ دنبال‌ وارد کردن‌ یک‌ شی‌ء مثل‌ گوش‌ پاک‌کن‌ یا گیره‌ کاغذ برای‌ تمیز کردن‌ یا رفع‌ خارش‌ گوش‌

·         وارد آمدن‌ فشار ناگهانی‌ به‌ پرده‌ گوش‌ به‌ سمت‌ داخل‌، مثلاً در اثر سیلی‌، حادثه‌ به‌ هنگام‌ شنا یا شیرجه‌، یا وقوع‌ انفجار در نزدیکی‌ فرد

·         وارد آمدن‌ فشار ناگهانی‌ به‌ پرده‌ گوش‌ به‌ سمت‌ خارج‌ (مکش‌ به‌ سمت‌ خارج‌) مثلاً در اثر بوسیدن‌ گوش‌

·         عفونت‌ شدید گوش‌ میانی‌

عوامل تشدید کننده بیماری

·         عفونت‌ اخیر گوش میانی

·         صدمه‌ به‌ سر

پیشگیری‌

·         هیچ‌ شئی‌ را درون‌ مجرای‌ گوش‌ فرو نکنید.

·         از صدماتی‌ که‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ پاره‌ شدن‌ پرده‌ گوش‌ شوند اجتناب‌ کنید.

·         در صورت‌ بروز عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سریعاً برای‌ درمان‌ مراجعه‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار

·         اگر پرده‌ گوش‌ پاره‌ شده‌ عفونی‌ نشود، معمولاً خود به‌ خود در عرض‌ 2 ماه‌ ترمیم‌ صورت‌ می‌گیرد. اگر پرده‌ گوش‌ پاره‌ شده‌ عفونی‌ شود، عفونت‌ را می‌توان‌ درمان‌ کرد و شنوایی‌ نیز معمولاً مشکل‌ دایمی‌ پیدا نمی‌کند.

·         اگر پارگی‌ خود به‌ خود ترمیم‌ نشود نیاز به‌ جراحی‌ وجود دارد.

عوارض‌ احتمالی‌

·         عفونت‌ گوش‌، همراه‌ با تب‌، استفراغ‌ و اسهال‌

·         ندرتاً خونریزی‌ زیاد

·         مننژیت

·         (ماستوئیدیت (عفونت‌ ماستوئید، ناحیه‌ استخوانی‌ درست‌ پشت‌ گوش

·         ندرتاً ناشنوایی‌ دایمی

درمان‌

اصول‌ کلی‌

·         تشخیص‌ با معاینه‌ گوش‌ با اتوسکوپ‌ (دستگاه‌ مخصوص‌ دیدن‌ داخل‌ گوش‌) تأیید می‌شود. همچنین‌ ممکن‌ است‌ مایع‌ داخل‌ گوش‌ کشت‌ داده‌ شود.

·         درمان‌ شامل‌ دارو برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ و مراقبت‌ حمایتی‌ برای‌ درد است‌.

·         حتی‌المقدور فین‌ نکنید. اگر این‌ کار ضرورت‌ داشته‌ باشد، آن‌ را به‌ ملایمت‌ انجام‌ دهید.

·         مجرای‌ گوش‌ را خشک‌ نگاه‌ دارید. شنا نکنید، دوش‌ نگیرید، یا در باران‌ بدون‌ چتر راه‌ نروید.

·         اگر پرده‌ گوش‌ خود به‌ خود ترمیم‌ نشود، عمل‌ جراحی‌ ظریفی‌ برای‌ ترمیم‌ آن‌ صورت‌ خواهد گرفت‌.
داروها

·         آنتی بیوتیک برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌

·         داروهای‌ ضد درد. برای‌ درد خفیف‌ می‌توانید از استامینوفن استفاده‌ کنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علایم‌، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را از سر گیرید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

·         اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ پارگی‌ پرده‌ گوش‌ را دارید، خصوصاً اگر ترشح‌ چرک‌ مانند از گوش‌ خارج‌ شود.

·         اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

o        تب‌

o        دردی‌ که‌ علی‌رغم‌ درمان‌ ادامه‌ یابد.

o        سرگیجه‌ای‌ که‌ بیش‌ از 24-12 ساعت‌ طول‌ بکشد.

o        اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

عفونت گوش خارجی و مجرای شنوایی

اطلاعات اولیه

 گوش عضو بسیار حساسی است و وارد شدن هر گونه جسم خارجی به آن منجر به عفونت و التهاب گوش خواهد شد.

اختلالات مربوط به سرومن (واکس گوش)

سرومن یا موم گوش توسط غدد مخصوصی در قسمت غضروفی مجرا برای چرب و نرم کردن پوست و به دام انداختن ذرات خارجی ترشح می‌شود. تولید آن کم بوده و پس از خشک شدن به صورت تکه تکه خارج می‌شود.

·         سرومن بیش از حد: تجمع سرومن در موارد فعالیت زیاد غدد سرومینال و یا مجرای کوچک و پیچ‌دار اتفاق می‌افتد در بعضی موارد انسداد مجرا اتفاق می‌افتد. بیمارن به دنبال شنا یا دوش گرفتن در اثر جذب آب دچار کاهش شنوایی یا سنگینی ناگهانی گوش می‌شوند.

·         ناکافی بودن سرومن: کمبود سرومن با علایم خشکی ، خارش ، ترک خوردن و خراشیدگی مجرا همراه بوده و با استفاده از پمادهای گوش بهبود می‌یابد.

اوتیت خارجی

به بیماریهای التهابی لاله گوش و مجرای شنوایی ناشی از عفونتها یا التهاب (التهاب بافت) اطلاق می‌شود. اوتیت خارجی اغلب در تابستان و به صورت عفونت اولیه رخ می‌دهد. گاهی در ارتباط با عفونتهای صورت و پوست سر ایجاد می‌شود. در مناطق معتدل باکتریها شایع‌ترین علت اوتیت خارجی هستند مانند پسودوموناس آئورژنوزا ، اشرشیاکلی و استافیلوکوک طلایی است.

·         اوتیت خارجی نکروزان یا بدخیم: یک عفونت بدخیم و تخریب کننده استخوان و پیشرونده با میزان مرگ و میر بالاست که در بیماران دیابتی مسن با بیشترین شیوع رخ می‌دهد. افراد دچار نقص ایمنی و مصرف کننده کورتون نیز مستعد هستند. علایم آن به صورت درد پیشرونده و پایدار و ترشح مجرا می‌باشد.

·         عفونتهای قارچی مجرای گوش: بیشتر در مناطق حاره دیده می‌شود. یکی از علایم آن خارش شدید است. قارچ آسپیرژیلوس Niger یک توده سیاه یا خاکستری رنگ در مجرا بوجود می‌آورد. درمان آن استفاده از قطره یا پماد ضد قارچ می‌باشد.

هرپس زویتر گوشی یا زونای گوش

یک عفونت ویروسی است که گانگلیون زانویی و هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای هفتم و هشتم را درگیر می‌سازد. علایم آن ایجاد وزیکول در مجرای گوش که دلمه می‌بندد و درد شدید گوش و فلج عصب صورتی و کاهش شنوایی حسی - عصبی و سرگیجه نیز دیده می‌شود.

پولیپهای گوش

پولیپ نشان دهنده عفونت مزمن است. پولیپها در عمق مجرا رخ داده و پوشیده از چرک بوده ، قرمزتر از پولیپ مخاطی هستند و به آسانی دچار خونریزی می‌شوند و علایم آن شامل ترشح چرکی بدبو ، ناشنوایی نسبی و خونریزی می‌باشد. باید از کندن پولیپی که از ربع خلفی - فوقانی پرده خارج می‌شوند خودداری کرد، زیرا خطر آسیب عصب صورتی و یا زنجیره و یا زنجیره استخوانی گوش میانی وجود دارد.

عفونتهای پرده صماخ

معمولا بیماریهای گوش میانی به جز ثابت شدگی پایه استخوانی رکابی (اتواسکلروز) و گسیختگی زنجیره استخوانی اثرات خود را به صورت تغییراتی در موقعیت ، رنگ و یکپارچگی پرده صماخ منعکس می‌کنند.

تغییرات التهابی

در داخل لایه‌های پرده گوش ممکن است باعث ایجاد وزیکولهایی در سطح پرده شود مثل میرنژیت بولوز که گاهی در عفونتهای ویروسی و یا زونای گوش دیده می‌شود.

تمپانواسکلروز

به دنبال بیماری التهابی مزمن به شکل پلاکهای سفید و خاکستری ناشی از رسوب مواد هیالینی بر روی پرده تظاهر پیدا می‌کند. تمپانواسکلروز در گوش میانی می‌تواند سبب ثابت شدن استخوانهای گوش شود.

گوش میانی و ماستوئید

تقریبا همه بیماریهای التهابی و عفونی گش میانی و ماستوئید از انتشار عفونتهای بینی و حلق ناشی می‌شوند. عملکرد ضعیف شیپور استاش اساس این بیماریهاست. شایع‌ترین علل انسداد شیپور استاش عبارتند از: عفونتهای حاد دستگاه تنفسی فوقانی ، آلرژی ، سینوزیت مزمن ، اختلالات تکاملی کام ، تومور و فاکتورهای نژادی . علایم انسداد شیپور استاش شامل کشیدگی پرده صماخ به سمت داخل ، درد متناوب خفیف در گوش و کاهش شنوایی خفیف در گوش می‌باشد.

اوتیت میانی چرکی حاد

از شایعترین عفونتهای دوران کودکی است بطوری که 70 - 60 درصد کودکان قبل از سه سالگی حداقل یکبار به آن مبتلا می‌شوند. اوتیت حاد معمولا همراه یک عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا به عنوان عارضه عفونتهای ویروسی مثل آنفلوآنزا و سرخک رخ می‌دهد. این عفونت با کاهش شنوایی و درد شدید در عمق گوش به همراه تب می‌باشد. درمان این عفونت به صورت زودرس با (آنتی بیوتیک|آنتی بیوتیکها)) صورت می‌گیرد. عوارض این عفونت فلج عصب صورتی و مننژیت می‌باشد.

اوتیت میانی سروزی حاد

یکی از علل اصلی کاهش شنوایی در کودکان است. این عفونت ناشی از اختلال عملکرد شیپور استاش در اثر آلرژی و عفونت است. علایم آن عبارتند از: پرده صماخ تو رفته ، تغییر رنگ کهربایی یا خاکستری یا آبی تیره و حبابهای هوا در پشت پرده که به آن نمای شیشه مات می‌بخشد. در آزمون شنوایی ، کاهش شنوایی انتقالی وجود دارد.

ماستوئیدیت حاد

به دنبال یک اوتیت میانی چرکی درمان نشده بوجود می‌آید. امروزه با پیدایش آنتی بیوتیکها کمتر شده است. شایع‌ترین میکروارگانیزمی که در آن دخالت دارد، پنوموکوک است. علایم آن شامل ترشح چرکی غلیظ افزایش یابنده ، درد مبهم و سوزش در پشت گوش و تب می‌باشد. عوارض آن شامل فلج عصب صورتی ، مننژیت و آبسه مغزی است.

اوتیت میانی چرکی مزمن

به سوراخ شدگی پا بر‌جای پرده صماخ دلالت دارد. در کسانی که در دوران کودکی دچار بیماری گوش شده‌اند بسیار شایعتر است. از میکروارگانیزمهای موثر بر این عفونت می‌توان استرپتوکوک و استافیلوکوک و باسیلهای گرم منفی را نام برد. شایعترین علامت این عفونت ، ترشح یک مایع بدون درد و بدبو است و همچنین کاهش شنوایی. درمان آن شامل مصرف داروهای موضعی در گوش و استفاده از عمل جراحی می‌باشد.